Ruhun en karanlık gecesinden bir çağrı vardı o gece.

Kimsesizliğin ardına sığınmış ve yaprakların hışırtısında kaybolmuştu.
Hoş gecenin nahoş gölgeleriyle savaşmanın yorgunluğu ele geçirmiş olsa da bir ruhu,
Işık hep gökteydi.
Yansımasıysa gölde.
Ben kimin rüyasıyım diye sordu hülyalı bakışlarıyla genç kadın.
Duyulmayanların köleliğini yıllardır yapıyor ve
ilk kez o gece en derinden konuşuyordu.

Acı dolu bakışlarından diline akan bir gözyaşı şarkı söylüyordu adeta.
Tuzun buz olduğu ve kuşun zümrüt olduğu diyarın en kadim bekçisiydi.
yıllarca iz sürecek gün sonunda yine aynı rahimden doğacaktı.

Posted in

Şuna bir yanıt: “Ruhun Karanlık Çağrısı”

  1. gleamingdb85a1e3ce Avatar
    gleamingdb85a1e3ce

    🥹🥹

    Liked by 1 kişi

gleamingdb85a1e3ce için bir cevap yazın Cevabı iptal et