Hikayeler neden var olmak için can atıyordu? Kimin ilham kayığına binip de dalıyorduk uykuya? Bilgi her zaman sahibine ulaşmalıydı da kim neyi arıyordu bu hayatta gerçekten? Kütüphanemde tonlarca kitap biriktirmiş Zihnimde sırlar saklamıştım. Uygun zamanda uygun yere bırakmalı ve yola devam etmeliydi Tanrıların uşağı… Gözleri yalnızca kendi parlaklığında ışıldayan tanrıcıklar Daha büyüğünü gördüğünde ne olacaktı?…

Kızgınım Attila Kahramanların olması için gerekli savaşların adıydın Savaşların görkeminden yorulmuş çelikten bir zırh Güvenden yoksundu Gözleri olabildiğince karanlık Hücreleri alabildiğine parçalanmış Bi hastalığı vardı Sessizce herkesten sakladığı Aksak yürürdü kimse bilmezdi Yaraları vardı vücudunda Gün gün ölüme yürüyordu da ondandı öfkesi Aysel git başımdan ben sana göre değilim demişti Aşkı hiç arzulamayacağım dememiş miydi?…

Kendinde göremediğin ışıkları gör diye ne çok ışık topladım. Gözlerin parlardı halbuki ve ben dünyaya parlak bakardım sayende Kaç mum yaktım gözlerin tekrar gülsün diye. Ne yorucu bir yolculuktu çocukluk Ne yorucu bir sevdaydı annelik Işığı bıraktım Mumları söndürdüm Adına sen dediğim kendimle yüzleşmek ne zordu Gözlerin karanlıktaydı hep adeta Ruhun ışıkları ücraya saklanmış geçmişe…

Hep sorulmak ister ankara Hep aranmak ister ankara Hep bana demek için doğmuştu sanki -Başımın kenti ankara Çocukça bir şiir tutturdum sana içimde Adını ankara koymuşsam da sen bilirsin sana kaç ad koyduğumu Sırra kadem basmışların yerin altıyla üstünün buluştuğu ıssızlıksın bilirsin Tanımlama beni dedin kaç kere Kaç çocuk doğurdum sana aşık olsunlar diye Kaç…

Erkekliğini eksiltir diye yasakladıkları şiirleri duvarlara yazmıştın. Kimse görmedi zannettin yalnızlığını. Kimse bilemezdi kimsesizliği. Özgürleş kendine koyduğun sahte yasalardan. Özgürce koş oyna bahçende. Kuşları beslemekten korkmamayı öğretecek annen sana. Gagalarıyla ısırırken ellerini ,habersizlerdi acından. Affet kuşları tutma artık kafesinde. Tıpkı daha küçükken bize vurmayı öğrettikleri kuşların midemizde çektikleri acılar gibi.Hatırla yaraladıklarını. Aynalar döşedim suretime. Aynalarla…