
Babası da sahip çıkamamıştı kızına
Elin oğlu da
Sahip çıkılmak için değil yön göstermek için gelmişti hayata yalnızca
Ölmek için doğmuş
Yeniden Doğmak içinse ölecekti.
Bir başka zamanın insanıydı
Yokluk vardı onda
Geleceğin yokluğu
Özlem vardı onda
Geleceğin özlemi
Bir düş vardı gözlerini ışıldatan
Sahip çıkılmak için yaratılmamıştı
Ancak düşüne gözlerine
Umuduna sahip çıkılmalıydı.
Tutsak edilmemeliydi.
Korkulan bir gelecekti
İnsanlar en çok aşktan ve sevgiden korkardı
Tanrının iyiliği herkesi korkuturdu
Sonsuzluktu korkutan.
Çıkmayacaktı akıllardan
Taht kuracaktı gönüllere
Kimse kendine sahip çıkamamıştı
Tapınmalıydı kendine
Bir sunak gibi süslemeli kendini
Adım attığı her yerde aşk izi vardı
Dualitenin dansını gösterecekti
Yeterliliğin ve mükemmelliğin vücut bulmuş hali
Geleceğin çocukları ona çeşitli isimler vereceklerdi
Şimdinin çocukları ona anne diyecekti
Dünya bir ev olacaktı
Dünya yalnızca iyi olmaya ve daha iyi olmaya ve dönmeye ve de dönüşmeye mahkumdu.
Not: Bir düşe aşık bir deli meczup dinle ruhunla şarkıları…
Poseidon’un değişime direnemeyecek çocukları..
Fırtınalar- Ebru Gündeş
Yorum bırakın